مفسران گفته‌اند : كلمهء خدا ، خبر خداست به اينكه ايشان ايمان نمىآورند ، ويا وعيد وعذاب خداست « 1 » . وعلي بن إبراهيم روايت كرده است كه : اين آية در شأن جماعتى است كه انكار امامت أمير المؤمنين عليه السّلام را كردند وبه ايشان ولايت آن حضرت را عرض كردند وواجب گردانيدند بر ايشان كه ايمان بياورند وايمان نياوردند « 2 » ؛ پس مراد به كلمه ، ولايت آن حضرت است . سيزدهم : إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ « 3 » يعنى : « بسوى خدا بالا مىرود كلمهء نيكو وعمل صالح بلند مىكند كلمهء نيكو را ، يا آنكه كلمهء نيكو عمل صالح را بلند مىكند » . ابن شهرآشوب از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت اشاره به سينهء مبارك خود نمود وفرمود كه : مراد ولايت ما أهل بيت واقرار به امامت ماست ، هر كه ولايت ما را ندارد هيچ عمل از أو بالا نمىرود ومقبول نمىشود « 4 » . وتوضيح اين معنى در محل ديگر نيز شده .

--> ( 1 ) . مجمع البيان 3 / 134 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 317 . ( 3 ) . سورهء فاطر : 10 . ( 4 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 6 ؛ كافى 1 / 430 .